Yere düşmüş kurabiyeye üşüşen karıncalar… her biri bu yiyecekten bir parça kopararak yuvasına taşıma gayreti içinde… taşıyacakları her parça, onların kışlık erzakı….
Küçüklüğümde bir dönem, Afrika’daki açlığın had safhaya çıktığını, akbabaların güçsüz düşen insanların başında beklediği karelerin basında çok sık yayınlandığını hatırlıyorum. O sahneler hala gözümün önünden gitmiyor.
Şimdilerde, dünyadaki açlık ve olası kıtlığın çözümünü GDO’da arıyorlar. Dünyanın bir köşesinde gereğinden fazla tüketen bir toplum ve o toplumun obez insanları, diğer köşesinde ise gereğini bile tüketemeyen bir toplum ve açlıktan kırılan insanları…. Bence bunun çözümü GDO’da, yani nimetimizi değiştirmekte değil, insanların bilinçli tüketim ve yardımseverlik anlayışlarında !
Kendi payıma düşen için elimden geldiği kadar; ekmek kırıntılarını cama koyuyorum, kemikleri biriktirip köpeklere veriyorum, ne kadar canım çekse de mutfak alışverişimi yaparken tüketebileceğimiz kadarını alıyorum, dolabımdaki yiyeceklerin çürümesine, bozulmasına ya da son kullanma tarihlerinin geçmesine izin vermiyorum, elektriği boşuna kullanmıyorum, tabağıma yiyebileceğim kadarını alıp fazlasını ziyan etmemeye çalışıyorum… ve şimdilerde organik tarım için elime geçen sebzelerin çekirdeklerini biriktiriyorum….
Özellikle GDO tartışmalarının hız kazandığı bu dönemde, nimetlerimize daha fazla sahip çıkma konusunda bizlere çok büyük görev düştüğünü düşünüyorum ve canlılar tarafından tüketilebilecek hiçbir nimetin boşa harcanmaması, gereksiz kullanılmamasını diliyorum.
